Frodo i Sam mimo iż rozstali się za sprawą Goluma znów złączyli się razem dzięki szczęśliwemu splotu wydarzeń, wcieli się w armię orków i dzielnie przemierzali pustkowia Mordoru, stanęli jednak przeciwko niewykonalnemu, musieli niepostrzeżenie minąć tysiące orków którzy stacjonowali w Mordorze dosłownie na wprost góry przeznaczenia zagradzając głównym bohaterom drogę do celu.
W tym samym czasie w Gondorze nie było fety z powodu zwycięstwa, bo Gandalf uświadomił sobie z jakim teraz problemem mogą się borykać mali podróżnicy. Wydawało się, że nie ma wyjścia z tej sytuacji, tymczasem Aragorn wpadł na świetny choć w rzeczywistości samobójczy pomysł. Mimo osłabienia za pomocą czarodziejskiej kuli sprowokował Saurona i wraz ze wszystkimi ludzkimi siłami udał się pod Czarną Bramę Mordoru by stoczyć ostateczną wojnę z siłami ciemności. Ten ruch pozwolił Frodowi i Samowi przedostać się niepostrzeżenie przez nizinę Mordoru do góry przeznaczenia. Ich towarzysze w tym momencie walczyli już tylko o własne życie bo tak na dobrą sprawę zwycięstwo w tej bitwie nie było im pisane od samego początku, gdyż dysponowali o wiele mniejszą siłą liczebną oraz byli znużeni i zmęczeni wcześniejszymi trudami wojennymi. Mimo to cel został przez nich osiągniętych, mimo wielu zawiłości i ponownego spotkania z Golumem przez które Frodo stracił palec u ręki małemu hobbitowi udało się zniszczyć potężną broń nieprzyjaciela, która była też jego jednym pretekstem do życia dzięki temu zginął Sauron a wraz z nim całą jego piekielną armię pochłonęły czeluści podziemne przez co życie zachowali śmiałkowie który dotrwali do tego etapu bitwy pod Czarną Bramą.
Copyright @ 2010 FILMOWA EKRANIZACJA POWIEŚCI WŁADCA PIERŚCIENIA